Vandaag had ik een dag verlof genomen en ik wou ervan profiteren om naar Antwerpen te gaan en verf te gaan halen in een modelbouwwinkel voor een schaalmodel waaraan ik binnenkort hoop te beginnen. Eerst boodschappen gedaan en rond half elf kon ik vertrekken. Gisterenavond had ik nog vlijtig alle kleurtjes genoteerd die ik nog nodig had.
Nu ken ik m'n weg niet zo goed in Antwerpen en mijn bestemming was een winkel die in de schaduw staat van de Boerentoren. Komende vanuit de Stille Kempen nam ik dus de E34 en daarna de E313 om er in Borgerhout af te gaan en de Turnhoutse Steenweg te nemen. Uit ervaring weet ik dat dit een drukke en trage baan is en dat was vandaag niet anders, maar ik had dit dan ook verwacht.
Maar vanaf de Atheneumbuurt begonnen de onverwachte 'problemen'. Wat verder was men in de eenrichtingsstraat waarin ik in moest aan het werken en de straat was compleet versperd. Geen doorkomen meer aan en iedereen moest andere straatjes in. Dat ging zo traag dat ik gewoon de Kwak op een trottoir heb geparkeerd en de laatste 2 à 300 meter te voet heb afgelegd. Praktisch toch soms om met een moto i.p.v. auto onderweg te zijn !
In de winkel aangekomen, merk ik pas dat ik m'n papiertje met alle gegevens thuis heb laten liggen ! Zucht en binnensmondse vloek. Gelukkig wist ik nog van een aantal kleuren dat ik ze nodig had en geloof me, dat is niet altijd een sinecure in de modelbouwwereld, waar er talloze schakeringen van grijs, blauw, bruin enz. zijn. Uiteindelijk heb ik er 4 meegenomen, maar een van de belangrijkste die ik miste was er niet bij, zag ik achteraf. Gezwind, maar enigszins gefrustreerd en verveeld met mezelf terug naar de moto gestapt, maar Antwerpen verlaten verliep nog moeizamer dan erin komen. Bah, het zal nooit wat worden tussen die stad en mij en vermoedelijk zal geen van beide daar ooit om treuren.
Op de koop toe werden de paar bochten waar de Kwak echt tot z'n recht komt nog verknoeid door achteloze koekblikrijders die niet uit de weg wilden gaan. Zeg nu zelf, wie taffelt er nu tegen 120 door een wijde, paar honderd meter lange bocht (verkeerswisselaar in Ranst, waar je van de E313 de E34 neemt) ? 160 is al een meer gepaste snelheid ! Zo vorige zaterdag nog door een autobestuurder de weg versperd op weg naar huis vanuit Oostende. Om in Gent de autosnelweg richting Antwerpen te nemen, komende vanuit de kust, staan op een bepaald punt borden die 50 of 70 km/u aangeven. Iemand in een SUV hield zich daar ook scrupuleus aan en verknalde zodoende een van de weinige bochten die me enig plezier konden verschaffen (het gas in een rechte lijn opendraaien kan het kleinste kind). Ik ben van frustratie afgestapt, heb een slok water genomen en die SUV alsnog voor het einde van het bochtencomplex ter plekke gelaten (niet dus, maar verdorie zeg, ga dan uit de weg. Da's haast verkeersagressie uitlokken zo'n egoïstisch rijgedrag. ;-) ).
Onderweg ben ik nog een vrachtwagen voorbijgereden waar 'Paul Schockemoehle Logistics' op stond. Ik ken niets van het paardenwereldje, maar deze naam herinner ik me nog uit m'n jonge tijd. Een naam als een klok. Voor mij niet hetzelfde als de truck van het officiële Ducati Superbike team die we in de zomer van 2004 in Frankrijk eens voorbijgestoken hebben op de autosnelweg, maar toch een beroemdheid.
Thuisgekomen zag ik mijn papiertjes mooi op het aanrecht liggen, duidelijk in het zicht klaargelegd om ze zeker niet te vergeten...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Foei zeg, wegpiraat!
Een reactie posten