maandag 9 april 2007

Filmrubriekje (bis)



DVD's kopen, het is een van mijn zwakke kanten. Eens ik een winkel binnenstap met een voor mij interessant aanbod kun je er bijna zeker van zijn dat ik met een of meer films onder de arm buitenstap. Een gevolg daarvan is dat we enerzijds een hele stapel met kinderfilms hebben en anderzijds een andere stapel met andere films waarvan we er een vrij groot aantal nog niet hebben kunnen bekijken, dit deels omdat hier eigenlijk de kinderen over de tv heersen en wij er slechts van kunnen profiteren als ze slapen (maar dan zijn we zelf meestal ook moe of moeten we zo vroeg opstaan dat het haast niet de moeite is om een film op te zetten, tenzij we hem in 7 episodes willen bekijken) of niet thuis zijn. En dan heb ik het nog niet gehad op de films die ik met de videorecorder heb opgenomen.

Enfin, de voorbije week toch 2 films kunnen bekijken.
De eerste 'Night on earth' van Jim Jarmush, waarvoor ik om een of andere reden al lang een zwak heb. Ik denk dat het met 'Stranger than paradise' te maken heeft en de rol die John Lurie daar neerzet als zoon van Hongaarse immigranten en mogelijk ook geef ik tot m'n scha en schande toe, met de invloed die Humo in de tweede helft van de jaren '80 uitoefende op m'n muziek- en filmsmaak.


'Night on earth' bestaat uit 5 verschillende delen met telkens hetzelfde patroon, maar met een andere ontknoping : iemand heeft een taxi nodig en er ontstaat een -kortstondige- band tussen de taxichauffeur en de persoon die hij of zij vervoert. Allemaal portretjes die Jarmush met de nodige humor neerzet en die ook doen nadenken. Een film zonder veel pretentie, maar die je toch even je dagelijkse beslommeringen doet vergeten en die ik graag nog eens bekijk (al eens in de bioscoop en op tv).

Van een heel ander kaliber is Ivan de Verschrikkelijke (I en II), door Sergej Eisenstein, een van de allergrootste namen uit de filmgeschiedenis. Enkele maanden geleden had ik bij Bibliopolis enkele klassiekers van de Russische film gekocht, waaronder beide delen van Ivan de Verschrikkelijke. Waarlijk een indrukwekkende film en nog steeds meer de moeite waard dan het gros van de hedendaagse filmproductie, al zal diegene die met prenten als Mission Impossible, Mad Max, Dirty dancing, Titanic, Lord of the Rings e.d. opgegroeid is, het mogelijk niet met me eens zijn.


De prestatie van Eisenstein krijgt nog meer glans door de politieke omstandigheden waarin de film werd gemaakt : tijdens Stalins dictatuur. De parallellen met deze figuur zijn dan ook vrij duidelijk, zelfs voor de leek, wat de regisseurs diens banbliksems opleverde. Ivan wordt hier geportretteerd als een getormenteerde ziel die de eenmaking van Rusland als zijn grote opdracht beschouwd. Nadat zijn geliefde echtgenote wordt vergiftigd door zijn tegenstanders (binnenlandse en buitenlandse), begint zijn heerschappij te ontsporen. De buitengewoon cynische manipulaties van beide kanten, waarbij niemands leven veilig is, tonen de donkere kant van machtsspelletjes zoals die vermoedelijk ook vandaag nog gespeeld worden. Ook louter filmisch bevat de film scenes die alleen maar bewondering kunnen afdwingen.

Wie interesse heeft in de betere film (zowel Russische als andere en eveneens cultfilms of gewoon waardeloze films die om een of andere reden 'iets' hebben) : Bach films.

Geen opmerkingen: