Jamón Jamón

Een  film die de onlangs overleden Spaanse regisseur Bigas Luna in het begin van de jaren '90 draaide.

Vitaliteit, levenslust, sensualiteit, het spat allemaal van het scherm in deze prent, die meteen het filmdebuut betekende voor zowel Penelope Cruz als Javier Bardem en hij heeft hun carrière zeker geen kwaad gedaan.

Luna steekt hier de draak met de hypocrisie van de Spaanse middenklasse, waarvan de vertegenwoordigers hier stuk voor stuk sukkels zijn. Grappige, opwindende en bizarre scènes volgen elkaar op. Het scenario stelt niet zoveel voor, maar vormt de aanleiding voor de regisseur om allerlei ongewone taferelen te filmen. Voedsel speelt ook een belangrijke rol, zoals de titel al aangeeft.

Daarnaast toont "Jamón Jamón" ook overduidelijk dat je niet meer piepjong hoeft te zijn om verschrikkelijk sexy voor de dag te komen, zoals Stefania Sandrelli en Anna Galiena hier bewijzen. Galiena speelde eerder al de vrouwelijke hoofdrol in 'Le mari de la coiffeuse' en blijkbaar was Sandrelli in de jaren '70 en vooral '80 een sekssymbool in Italië.
Mijn nieuwsgierigheid was meteen gewekt en bracht me ertoe 'La Chiave' van Tinto Brass aan te schaffen. Deze Italiaanse regisseur (draaide onder meer het infame 'Caligula') deelt met de goede ouwe Russ Meyer een fascinatie voor het vrouwelijk lichaam en meer bepaald de billen (i.t.t. de Amerikaan die een groot zwak had voor rondborstige deernes). Film is intussen toegekomen, maar helaas lijkt het een Engelstalige versie te zijn en geen origineel Italiaanse. Ongetwijfeld haalt dat al een stuk van de charme weg. Ik zet alvast mijn ontdekkingstocht doorheen de Europese film verder en gisteren heb ik nog 'la teta y la luna' gekocht, een andere film van Bigas Luna.

Terug naar "Jamón Jamón" : deze tragikomedie is een belevenis op zich die een Spanje toont zoals de toeristische dienst het wellicht nooit zou durven, maar mij alvast zin geeft om het land nog eens te bezoeken.