Doden

Gisteren is Jorge Semprún overleden.
Weer een groot man minder.
Heb hem ontdekt dankzij het legendarische 'Nauwgezet en wanhopig', waar Wim Kayzer 4 rasechte vertellers aan het woord liet, waaronder hem.

Voorts gisterenavond vernomen dat twee van m'n weinige jeugdvrienden, broer en zus, ettelijke maanden geleden overleden zijn, niet tegelijk, maar wel op relatief kort tijdsbestek. Ze hadden er alletwee genoeg van en hebben er zelf een eind aan gemaakt.

We woonden in dezelfde straat en jarenlang waren we bij elkaar kind aan huis. Als adolescenten zijn we elkaar gaandeweg uit het oog verloren en een dikke 20 jaar lang geen contact meer met elkaar gehad. Plots ontving ik via Facebook uit het niets een voorzichtig bericht van hem en zo knoopte ik ook weer contact aan met haar.
Helaas is de hernieuwde kennismaking enkel virtueel gebleven en was er geen tijd meer om elkaar opnieuw in het echt te ontmoeten.
Ben ook wel erg bezorgd om hun lieve mama, die op anderhalve maand tijd tweemaal een dergelijke nachtmerrie te verwerken kreeg. Durf me niet inbeelden hoe ze het nu maakt...

Welterusten Jorge Semprún, PH en SH.