Voor ons was het de eerste keer dat we erbij waren en voorzichtigheidshalve verkozen we zaterdag te gaan, wat uiteindelijk geen slechte keuze bleek. Zo zouden we het grote evenement wel missen, namelijk de nabootsing van de echte slag bij Waterloo, m.b.v. duizenden figuranten, honderden paarden en tientallen kanonnen.
Zaterdag konden nieuwsgierigen naast de traditionele bezienswaardigheden die er ter plaatse zijn (panorama, de bult met leeuw bovenop, Wellington-museum) ook nog de bivak van de Fransen en dat van de geallieerde troepen bekijken en het laatste hoofdkwartier van Napoleon. 's Avonds was er dan een 'treffen' tussen Pruisische en Franse troepen in een gehucht vlakbij : Plancenoit, waar toen ook hevig gestreden is.
Omdat de kampen tot 17 uur te bezoeken waren, dachten we dat we wel voldoende tijd zouden over hebben indien we na de middag vertrokken. Dat was een misrekening...
Met het weer hebben we wel geluk gehad, want praktisch tot vlak voor het uitstappen waren we in een onweersbui terecht gekomen. Maar eens uit de auto, hebben we nagenoeg de rest van de dag nauwelijks een druppel gevoeld.
Het uitzoeken waar we moesten zijn e.d. nam wel wat tijd in beslag en toen we goed en wel in het geallieerde bivak aankwamen, was het al zeker een poosje na 15 uur. Het Frans bivak bleek enkele kilometer verderop te liggen en onze auto stond een heel eind verder geparkeerd, zodat ernaartoe rijden ook niet meer de moeite was.
Dus dan maar rustig de tijd genomen om bij de geallieerden de sfeer op te snuiven. In het echt was het een bont allegaartje met Engelsen, Nederlanden, Pruisen en mensen uit het huidige Polen, Rusland enz. Dat weerspiegelde zich ook in de mensen die nu daadwerkelijk aanwezig waren, want de 're-enactors' kwamen van over heel Europa en mogelijk zelfs verder.
Na ons bezoek daar gingen we maar iets eten. Ik en M. kozen onder meer voor lekkere broodjes en kaastaart van Les tartes de Françoise, de kinderen (3, want er ging een neefje van R. en S. mee) wilden een pannenkoek.
Dan nog wat rondkijken in de permanente 'attracties' en vervolgens gingen we naar Plancenoit, om het gevecht gade te slaan. Na een uur wachten, begon het 'gevecht' op het dorpsplein, tussen enkele honderden figuranten, gewapend met geweren en, voor de Fransen, ondersteund door een tweetal kannonnen.
Het was wel eens leuk om mee te maken en de kinderen vonden het, denk ik, best indrukwekkend.
Enkele van de Franse officieren kwamen vlak voor ons staan met hun paard, waardoor we hun fraaie kostuums goed konden bekijken.
Moe, maar tevreden keerden we later die avond terug naar huis.
De kinderen hadden in de loop van de dag een geweer in hun handen gedrukt gekregen en mochten even een helm opzetten, dus zij hadden een sterk verhaal om maandag tegen hun schoolkameraadjes te vertellen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten