Onder een laagje vernis (beschaving) kan het een en ander schuilgaan, dat lijkt een mogelijk uitgangspunt van dit boek.
De toon is van in het begin vrij hard en dat verbetert er niet op, integendeel. Geleidelijk evolueert het naar een soort horrorverhaal.
De auteur geeft af en toe al wat clous weg en de herhaalde verwijzingen naar het eten van (rauw ?) vlees vielen me effectief op, maar dat het tot zo'n climax die leiden, had ik niet gedacht. Ikzelf ben ook niet bijster gek op dergelijke toestanden, dus voor mij was het wel enigszins een domper.
Ongetwijfeld gaat er een hele semiotiek schuil achter het feit dat een (kinderloze) leraar in het echte leven een jongen gegijzeld houdt en van hem een of ander ideaal wil maken, hem wil opvoeden om zijn 'creatie' dan te vernietigen.
Daarnaast doorspekt Koubaa zijn boek met allerlei mijmeringen over taal.
Enfin, voor mensen met een toch wel sterke maag en die thuis zijn in filosofische beschouwingen (ik niet echt) of met een grote culturele bagage.
De droge humor maakt het boek wel een stuk verteerbaarder.
Daarna las ik, op aanraden van M., 'Een schitterend gebrek' van Arthur Japin.
Omdat ik jaren geleden de memoires van Giacomo Casanova gelezen heb, dacht ze dat dit boek me ook wel zou aanspreken.
De ik-figuur is hier niet Casanova zelf, maar een van de vrouwen die zijn pad kruisten. Beide raken als pubers verliefd op elkaar, zonder dat ze overgaan tot 'de daad' en ze beloven op elkaar te wachten tot een paar maand later.
Zij krijgt echter de pokken, maar overleeft het, weliswaar met een verminkt gelaat. Dat zet haar ertoe aan zich voor Giacomo te verstoppen en later van huis weg te vluchten.
Ze zwerft een tijdje door Italië en later Europa, waarna ze min of meer geen andere keuze heeft dan hoer te worden. In Amsterdam ontmoet ze na ettelijke jaren dan plots weer haar eerste liefde, die zelf niet beseft met wie hij te maken heeft.
De titel wijst, denk ik, zowel op haar misvormdheid maar misschien meer nog op haar onverwerkt verleden met Casanova. Het boek leest vlot en heeft wat mij betreft als verdienste dat een 'slachtoffer' van deze vrouwenjager (die er, ook in dit boek, prat op ging nooit een vrouw onrecht te hebben aangedaan) haar verhaal kan doen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten