Bikers Classics

Daar ging het gisteren naartoe, op het circuit van Spa-Francorchamps. En in principe ook naar Wezembeek-Oppem, later op de dag...
Eigenlijk had ik liever vandaag geweest om, na het volbrengen van m'n burgerplicht op z'n minst tot 19 uur of zo niet geconfronteerd te worden met wat voor mij belooft een deprimerende dag te worden, althans op politiek vlak. Ikzelf heb zonder veel enthousiasme alweer op Groen! gestemd.

Tijdens deze editie van de Bikers Classics stond het Italiaanse Moto Guzzi in de schijnwerpers.
Afgaand op de weersvoorspellingen van de dag eerder, had ik mooi weer verwacht, maar dat bleek, eens in de omgeving van Hasselt aangekomen, niet meer helemaal te kloppen en de regen werd geleidelijk intenser en bleef maar duren, tot zowat 15 uur 's middags. Gelukkig had ik m'n voorzorgen genomen en m'n regenkledij meegenomen en ergens halfweg ook aangetrokken.

De inkom vond ik vrij duur (30 euro, met nog eens 5 euro extra om de motor op een parking te mogen achterlaten) en voor motorrijders was de plek om ze te betalen ook niet bepaald goed gekozen ; op een sterk afdalend stuk. Gelukkig is het me gelukt om zonder brokken te maken alles te betalen, al zal het geen elegant zicht geweest zijn.


Daar aangekomen, rustig rondgekeken, helm op het hoofd, wat misschien een vrij vreemd zicht was, maar zo bleef m'n haar ten minste wat droog. M'n motorvest was al doorweekt en, naar het me leek, niet helemaal waterdicht, maar gelukkig was het niet echt fris, waardoor ik nu geen verkoudheid of erger heb.
De kraampjes wat bekeken, lang getwijfeld wat ik zou meenemen als souvenir voor de kinderen, in de paddock wat rondgelopen, de garages bezocht, een wandeling langs het circuit gedaan. De meeste bezoekers bleven rondhangen in het gedeelte tussen de chicane-La Source-Eau Rouge, waar alle activiteiten voor bezoekers geconcentreerd stonden. Zodoende kwam ik amper een handvol mensen tegen op mijn tochtje rond het circuit, waaronder een bosnimf die plots mijn pad kruiste. Helaas droeg ze een Yamaha-vestje, wat meteen een afknapper van jewelste was en alle lust deed verdwijnen. Ze bleef beteuterd achter. Nog een vettige hamburger binnengespeeld ook, met heel wat ui erop.

Qua beroemdheden heb ik Phil Read en Dr. Costa (de man die de MotoGP-rijders oplapt na een ongeval of blessure op het circuit) gezien. Deze laatste zat alleen aan de signeertafel in de Moto Guzzi-tent zonder dat ook maar iemand enige belangstelling toonde.


Na mijn bezoek aan het circuit was het in principe de bedoeling om naar het Brusselse te rijden, alwaar ik om 19 uur afspraak had met iemand om zijn koopwaar eens te bekijken. Het betrof een wagen van een Italiaans merk, dat op het vlak van betrouwbaarheid een bedroevende reputatie heeft. En wat bleek, de eigenaar belde me om te vragen of ik niet eens een andere keer kon langskomen, want een onderdeel aan de wagen bleek het niet meer te doen... Alvast heel correct van de man in kwestie.

Wie me eens zou willen ontmoeten, volgende week gaat het opnieuw richting circuit van Spa-Francorchamps, waar in het kader van de Spa Italia days Alfa Romeo gevierd wordt.