Gisteren ben ik in extremis toch nog naar deze tentoonstelling in Bozar geweest, nadat ik een bezoek steeds maar voor me uit had geschoven.
Het moet begin jaren '90 zijn geweest dat ik voor het eerst iets over haar las, zonder me echt in haar kunst te verdiepen. Maar die enkele afbeeldingen die ik zag, troffen me wel. Veel later heb ik dan de bekende film over haar gezien (met Salma Hayek, maar vooral Alfred Molina als haar echtgenote Diego Rivera in een glansrol) en nu wilde ik deze kans aangrijpen om haar werk beter te leren kennen en eens in het echt te bekijken.
Vele van de tentoongestelde werken zijn de moeite van een bezoek waard en zeker die waar haar fysieke en mentale pijn het onderwerp vormden, waren (erg) aangrijpend. Daarnaast heb ik ook wel wat opgestoken van haar universum. Ook de geprojecteerde dagboekfragmenten vond ik boeiend, vooral qua vorm dan, omdat ze in haar dagboek ook tekeningen maakte. De tekst was te klein voor mij om te lezen en ik ken sowieso onvoldoende Spaans om het vlot te lezen en goed te begrijpen.
Minder geslaagd was de manier waarop het bezoek georganiseerd was, maar vermoedelijk was dit onvermijdelijk, te meer daar de tentoonstelling maar tot zondag loopt en het de laatste dagen nog wel storm zal gelopen hebben.
26 schilderwerken (de meeste waren tot mijn verrassing eigenlijk vrij klein, ik had om een of andere reden grotere schilderijen verwacht) bijeengestouwd in een relatief kleine ruimte, waarin om het uur 150 mensen worden toegelaten. Iedereen loopt elkaar voor de voeten, er is nauwelijks mogelijkheid om de werken rustig te bestuderen, de geprojecteerde foto's wisselen elkaar in een heel snel tempo af.
Mogelijk ga ik volgende week nog naar een andere tentoonstelling over Mexico : 'Imágines del Mexicano'.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten