Ik weet immers dat jullie allen steeds met ongeduld zitten te wachten op nieuws hieromtrent !
Wel, na de romanwerken van Diderot en de laatste, toch wat teleurstellende pennevrucht van Nick Cave koos ik een boek van Lucas Catherine : 'Van morendoders tot botsende beschavingen'.
De eerlijkheid gebiedt me toe te geven dat ik al grotendeels vergeten ben wat er allemaal in staat, ook al heb ik het boek heel wat aangestreept. Vandaar gewoon een algemene indruk.
Dit heel interessante boekje, waaruit veel te leren valt, houdt ons een spiegel voor inzake onze houding t.o.v. de moslimwereld. Af en toe nogal confronterend, maar tegelijk kon ik me niet van de indruk ontdoen dat het wel een bijzonder eenzijdig beeld schetst, en zowat ons (i.e. West-Europa en later ook de VS) proces maakt in deze toch complexe materie, waardoor het werk qua toon bijna een pamflet wordt. Maar wel een heel leerrijk.
Daarna kwam een boek van een andere deskundige m.b.t. het Nabije- en Midden-Oosten en Zuid-Azië aan de beurt : 'De heilige wereldoorlog' van VRT-journalist en coryfee Jef Lambrecht.
In soms heel korte hoofdstukken geeft de auteur in dit lijvige boek duiding bij elk noemenswaardig nieuwsfeit dat zich de afgelopen 2 à 3 jaar voordeed in een enorm uitgestrekt gebied waarin het 'moslimterrorisme' actief is, gaande van de Magrheb, de Machrek, over Israël, Libanon, Irak en Iran tot Afghanistan, Pakistan en Indië.
Mede doordat deze conflicten nog steeds aan de gang zijn, kan het boek een soort van handleiding en who's who vormen om ze beter te begrijpen. Ik kan het alvast aanbevelen voor iedereen die ietwat in de materie/deze regio's geïnteresseerd is.
Mijn enige bedenking geldt de titel, die ik nogal sensationalistisch vind (gericht op de verkoop) ?
Ik heb er evenmin een verklaring in gevonden voor het onvoorspelbare gedrag van de Iraanse president Ahmadinejad.
Hoop geeft het (helaas) evenmin, al gebiedt de eerlijkheid te zeggen dat Barack Obama's regeerperiode, die toch een serieuze heroriëntatie inhield t.o.v. het beleid van diens voorganger George W. Bush, waarvoor Lambrecht nauwelijks een goed woord over heeft, nauwelijks aan bod kon komen.
Opvallend zijn ook de sneren naar zijn vroegere werkgever, de VRT en het journalistieke 'métier' in het bijzonder. Dat glijdt steeds verder af naar iets waar Lambrecht niets meer mee te maken wil hebben.
Tot slot heb ik deze turf nog eens ter hand genomen en eindelijk beëindigd door het hoofdstuk gewijd aan de correspondentie van Erasmus te lezen. Hiervan zijn er ruim 3100 bewaard gebleven en enkele tientallen kwamen in deze bloemlezing terecht, waardoor je een beter beeld krijgt op de mens Erasmus, met zijn kwaliteiten, maar ook zijn zorgen en gebreken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten