Een vleugje poëzie

Toen ik vanmorgen met de trein langs de Aarschotstraat reed, viel me plots op dat een van de muren in deze toch eerder grauwe en grijze straat fel beschilderd was. En blijkbaar door mensen die met de buurt/straat begaan zijn, want de naam van de straat is er ook in het groot in verwerkt en het schilderij straalt optimisme uit i.p.v. bijvoorbeeld agressiviteit of woede.
Het staat op een omheining rond een braak liggend stuk grond waarin ook een bijzonder grote en mooie boom eenzaam en alleen staat, als een soort statement lijkt het wel. Hopelijk mag hij daar nog lang blijven, als een rots in de branding.
Een aangename verrassing en hopelijk krijgt dit initiatief de nodige ruimte en navolging.