...Sierra Leone : een land met een tot voor enkele jaren mislukte, of beter, onbestaande Staat heeft dus parlements- en presidentsverkiezingen gehouden, die over het algemeen goed en eerlijk zijn verlopen. Een hoopgevende evolutie, niet alleen voor het land op zich, maar voor het hele continent. Ook in buurland Liberia is er al jaren iets aan het bewegen en zetelt er een vrouw als president : Ellen Johnson-Sirleaf.
...Syriana : een film die we dit weekend bekeken hebben op dvd en die toch wel indruk op me heeft gemaakt. Er zijn verschillende verhaallijnen die kriskras door elkaar lopen, wat het in het begin moeilijk maakt om er een touw aan vast te knopen, maar met 1 rode draad : olie. Het is uiteraard 'maar' een film, maar hij doet je wel enigszins inzien welke vuile geostrategische 'spelletjes' worden gespeeld opdat wij, Westerlingen, onze benzine nog relatief goedkoop in onze tank kunnen pompen. Het zal ongetwijfeld meer dan eens door m'n hoofd spelen als ik het tankpistool nog eens bedien om hem te laten vollopen. Naast bloeddiamanten uit bijvoorbeeld Sierra Leone of Congo, mogen we ons eigenlijk ook afvragen hoever we bereid zijn te gaan voor het zwarte goud. Zoals we intussen allemaal weten, gaan sommigen daarvoor over (veel) lijken, maar de film verwijst niet naar de Irak-oorlog. Hoewel hij grotendeels fictie is, schijnt hij gebaseerd te zijn op een boek van een ex-CIA-agent.
Wat me aan deze film ook trof, was het Arabisch of Perzisch of een andere taal uit Centraal-Azië dat een aantal personages spreekt. Vooral Arabisch trekt me al jaren aan. Waarom weet ik niet, want ik begrijp er niets van, maar precies daarom misschien. Ook fonetisch vind ik het mooi om te horen, wat bij pakweg Chinees, waar ik evenmin een yota van begrijp, hoegenaamd niet het geval is. Ooit heb ik overwogen om Arabisch via avondschool te leren, maar om allerlei redenen is het er nooit van gekomen. Later misschien, wie weet.
zondag 26 augustus 2007
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

1 opmerking:
'S'
Ken Saro Wiwa : Nigeriaanse dichter, vermoord owv zijn engagement tegen 'S'hell
-oliepraktijken in zijn land (en samen met hem nog zoveel andere slachtoffers)
Ik tank principieel al járen niet meer bij Shell, maar zal altijd ergens moeten tanken...
Ik eet geen fruit uit Israël, koop nooit chiquitabananen en probeer op nog een aantal zaken te letten.
Diamant bekoort me gelukkig niet. 'Propere' kleren actie: zeer toegenegen, maar daar zondig ik wel tegen (ifv financiële haalbaarheid).
Ik ken de film waarover u schrijft niet, maar het lijkt me wel een goede tip.
Een reactie posten