M. had ons na enig aarzelen en wat peptalk van mijnentwege uiteindelijk toch maar ingeschreven.
Ons 6-koppig team bestond uit mijn schoonvader, schoonzus en haar man, een vriend van de schoonvader, M. en mezelf.
Bij gebrek aan inspiratie kozen we maar dezelfde naam als toen we voor de eerste maal gezamenlijk meededen aan zo'n quiz, ook alweer ruim 5 jaar geleden zoals bleek na het doorspitten van het archief van deze blog... : 'Voor spek en bonen'
De verwachtingen waren, bij mij alvast, helemaal niet hooggespannen, al hoopte ik wel om te eindigen bij de eerste helft van de deelnemers. Dat waren er overigens aardig wat : ruim 30, waarvan toch een aanzienlijk aantal uitsluitend uit scholieren bestond. In het eindklassement ergens in het gezelschap van amper de moederschoot ontgroeide pubers vertoeven, zou ons zelfbeeld geen goed doen.
De zaal die anders als refter wordt gebruikt, zat helemaal vol en er was nog nauwelijks plaats om te bewegen.
Na enkele van de in totaal 10 ronden bleek dat 'Voor spek en bonen' zich in de kopgroep had genesteld en daar bleven we dan gelukkig ook tot op het einde van de avond. Geen enkele keer zakten we lager dan de 5de plaats en we waren steeds op een handvol punten verwijderd van de koppositie, al bleef die toch telkens net buiten bereik.
Naarmate de avond vorderde bleven 3 à 4 teams in de running voor de overwinning, waaronder ook wij. Uiteindelijk zou de 10 en laatste ronde, die op 30 i.p.v. 10 punten stond, uitsluitsel moeten brengen. Een falende catering kon ons daarbij niet van ons stuk brengen en we bleven 100% gefocust op onze taak.
Met resultaat, want onze eindrush zorgde ervoor dat we in extremis de 1ste plaats afsnoepten van team 'Godelieve', dat bijna de hele avond op kop had gelegen. Zoals hieronder blijkt, eindigden we ex aequo qua puntentotaal, maar omdat wij meer punten behaalde in de laatste ronde, werden wij terecht tot de verdiende winnaars uitgeroepen !
Een mooie bekroning voor 4 leden van onze groep die in dat atheneum een (hele) tijd hun broek of rok versleten hebben en voor sommige van hen was het wellicht zelfs ergens een wraak op hun toenmalige leraars waarvan er ook enkele meededen.
De prijzenpot was wel een vrij mager beestje, maar dat kon de pret niet drukken. Zeker M. was min of meer door het dolle heen en vroeg me tot enkele dagen erna meermaals om in haar arm te knijpen om er zeker van te zijn dat ze niet droomde. Meer dan eens hoorde ik de dagen erna een "oh" of "ah" van louter ongeloof.
Geen idee of onze oudste van onze overwinning gebruik heeft kunnen maken voor zijn imago op school, maar hij leek toch ook oprecht blij en trots toen hij het vernam. Zijn prestige op school zal er zeker niet onder geleden hebben.
Terloops mag ook wel worden opgemerkt dat Atheneum Boomgaardplein nog niet veel kaas gegeten heeft van het verzorgen van z'n PR bij zo'n belangrijke evenementen. Er werd ons niet eens een drankje aangeboden, niemand van de organisatoren heeft ons ook maar gefeliciteerd en ongetwijfeld verscheen er in het schoolkrantje niets over onze glansprestatie.
Dat terwijl 'Voor spek en bonen' in het lokale quizcircuit inmiddels een ongetwijfeld mythische reputatie heeft opgebouwd. Tweemaal daagden we op een amateurquiz op en tweemaal verpletterden we de verzamelde tegenstand. Zowaar een mooi palmares !
Geen opmerkingen:
Een reactie posten