Door een bizarre speling van het lot hebben de voorbije week praktisch op dezelfde dag twee burgemeesters hun ambt neergelegd van de steden waar we de voorbije 17 jaar woonden : Freddy Tielemans in Brussel (de gemeente, niet het gewest) en Erwin Brentjes in Turnhout.
De ene moest plaats ruimen voor een PS-partijgenoot die van ongeduld stond te trappelen (Yvan Mayeur, tot dan voorzitter van het Brusselse OCMW), de andere werd mede slachtoffer van een vete binnen de eigen fractie, waardoor de bestuursmeerderheid plots een minderheid werd. N-VA'ers die tegen het eigen beleid en de eigen burgemeester stemden.
De ene kreeg nog wel een mooie uitgeleide doordat hij op de Heizel nog baas mag gaan spelen, de andere valt wellicht in een zwart gat, want heeft amper iets om op terug te vallen, professioneel gesproken dan. In die context is het voor hem een geluk bij een ongeluk (denk ik) dat hij de pensioengerechtigde leeftijd nadert.
En hopelijk brengt de nieuwe meerderheid in de hoofdstad van de Kempen er wèl iets van terecht (TIM - CD&V - sp.a - Groen). En eerlijk gezegd ben ik er niet rouwig om dat N-VA zichzelf in de voet schoot in Turnhout.
Daar waar Thielemans 12 jaar de kans heeft gehad, kreeg Brentjes die kans niet, dus het is voor de leek ook moeilijk te duiden wat zijn verdiensten geweest zijn. Tot een echt beleid is het niet gekomen, hoogstens tot intenties. De helft van zijn eenjarig bewind moest hij daar bovenop interne branden blussen.
Thielemans kan men er dan weer niet van verdenken een visionair beleid gevoerd te hebben in zijn gemeente. Misschien kan men het als zijn verdienste beschouwen dat de situatie op allerlei vlakken niet dramatisch achteruit gegaan is.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten