Walking with dinosaurs

Rond eind september - begin oktober had S. er lucht van gekregen dat er begin december een groots opgezette dinoshow gepland was in Brussel.
Hoewel de inkom verre van goedkoop was, vonden we dat we hem dat pleziertje wel mochten gunnen en kochten we dus 4 tickets.

Op een goede zondagochtend vertrokken we dus goegemutst naar de Heizel, waar in een van de paleizen het spektakel zou plaatsvinden. Zelf had ik lage verwachtingen en ik vermoedde dat het een nogal statische boel zou zijn met enkele grote poppen die wat met hun nek zouden draaien en lawaai zouden maken.
Aan de afrit voor de Heizel aangekomen, was het al vanop de autosnelweg aanschuiven, dus i.p.v. te blijven wachten, reed ik maar door tot de afrit 'Wemmel', waarna we op een 5 à 10 minuten een plek op de parking van Kinepolis gevonden hadden. Het voordeel van die buurt een beetje te kennen.

Dat was toch een vrij grote misrekening. Niet dat de show overweldigend was, maar er was een stuk meer te zien dan ik dacht. De dinosaurussen stonden meestal op een soort van sokkel op wieltjes die vanop afstand bestuurd werd en waren net heel mobiel, wellicht een stuk meer dan de echte beesten ooit geweest zijn. Het geheel werd ingeleid en becommentarieerd door een of andere acteur die paleontoloog speelde.

Er waren onder meer een T-Rex te zien, een stegosaurus, enkele beesten die op triceratopsen lijken (maar met 'maar' 2 horens), velociraptors (als ik het me goed herinner waren dat verklede mensen) en nog een boel sauriërs. Verrassend en vrij mooi was hoe de vegetatie werd uitgebeeld : d.m.v. opblaasbare plastic figuren/ballonnen.

Zo ging men op zowat anderhalf uur tijd van (mogelijk) het Trias, het Krijt en het Jura totdat die meteoriet in de Golf van Mexico stortte.
Ik denk wel dat de kinderen ervan genoten hebben en voor ons viel het ook een stuk beter mee dan aanvankelijk gedacht.

Daarna repten we ons naar Brupark om iets te gaan eten in hetzelfde Mexicaans restaurant waar we eerder dit jaar al geweest waren en waar S. met zoveel smaak zijn 'piou piou' had gegeten. Ditmaal was onze ervaring wat minder positief, ten eerste omdat S. heel wat minder enthousiast was over zijn (nochtans identieke) eten en ook omdat men ons tot tweemaal toe vergeten was (we zaten dan ook wat verdoken).
Maar al bij al een fijne dag, waarna we op ons gemak weer naar huis konden rijden, ondanks de overvloedige regen en de zomerbanden onder onze auto.