De Toverfluit

Al enkele jaren nam ik me voor om nog eens naar een opera te gaan, maar om verschillende redenen was dat er nog niet van gekomen.
In de jaren '90 had ik er al een paar gezien (een in Praag (een opera van Monteverdi denk ik) met een gecultiveerde meneer in wiens huis ik toen logeerde en eenmaal met M. in de Antwerpse opera waar we naar 'Lohengrin' van Wagner gingen). Maar dat was dus allemaal minstens 15 jaar geleden en ik herinner me er bitter weinig van.

Toen ik merkte dat De Toverfluit van Mozart op het programma van de Vlaamse Opera stond, besloot ik dat dit een mooie gelegenheid zou zijn om nog eens een voorstelling bij te wonen. Ik ken deze opera helemaal niet, dus het zou een ontdekking zijn.

Omdat het zo weinig gebeurt, is het ook genieten van het hele gebeuren rond de opvoering. Dus vorige week zondag, 23 december, vertrokken we met de trein naar Antwerpen (de auto lieten we maar thuis uit vrees voor de grote drukte op een koopzondag), waar we eens aangekomen wat rondwandelden op zoek naar een chocolatier (Günther Watté). Eens die gevonden en voldoende proviand ingeslagen voor de komende maanden, gingen we op ons gemak iets eten op een plek waar M. vroeger af en toe kwam toen ze met haar familie naar Antwerpen ging ('Het theekanneke' of iets dergelijks). Vervolgens wandelden we op ons gemak naar de Opera te gaan die op een boogscheut van het volkse taverne lag.

Eens aangekomen, kocht ik nog snel een programmaboekje en gingen we naar de 2de verdieping waar onze plekken waren. De bodes verzochten ons om toch maar eerst naar de inleiding te gaan luisteren. Zo gezegd zo gedaan, maar er was daar al zoveel volk verzameld dat we er niet meer binnen konden en na een paar minuten keerden we op onze stappen terug. Net op dat moment mocht het publiek de zaal binnen. Gedurende een dik half uur hebben we ons dan maar vergaapt aan de decoratie, het orkest dat zich opwarmde en aan het publiek dat geleidelijk binnen kwam. Toch wel een aparte sfeer heerst er in zo'n cultuurtempel. Daarbij was het ook fijn om enkele gesprekken af te luisteren van mensen die in de buurt zaten en De Toverfluit duidelijk al kenden.
Verrassend om zien was dat ondanks de hoge gemiddelde leeftijd van de toeschouwers, er ook redelijk wat kinderen en jongeren aanwezig waren. Het spreekt toch blijkbaar niet alleen mensen van de 3de leeftijd zoals wij aan, maar trekt eveneens vers bloed aan. Al zullen sommigen wel mee gemoeten hebben van pa en ma.

Het werd uiteindelijk een mooie voorstelling. Al snapten we weinig of niets van de regie, de muziek en de zang maakten veel goed. Enerzijds had ik liever een klassieke voorstelling gehad, met mooie gewaden, grootse, dramatische gebaren en dergelijke, maar anderzijds is het natuurlijk wel fijn om te merken dat opera, een genre dat toch vaak aanzien wordt als conservatief, vastgeroest, saai, ook de mogelijkheid biedt tot innovatie en nieuwe interpretaties van eeuwenoude klassiekers. Of die dan in de smaak vallen, is een andere zaak, maar er blijft ruimte voor vernieuwing. Niet iedereen in het publiek was tevreden met deze versie, zo hoorden we op weg terug naar het station, maar wellicht zou een 'traditionele' uitvoering ook heel wat kritiek gekregen hebben.

Benieuwd wanneer we de volgende keer nog eens naar een opera gaan.

Tot slot wens ik u, lezer, oprecht een fijn 2013 toe. Het ga u goed het komende jaar !