Fijn weerhoren

Een dikke week geleden hadden M. en ik, maar toch vooral M., afspraak met een bekende Canadese zanger die we bijna 4 jaar geleden in Vorst Nationaal al eens aan het werk hadden gezien en, vooral, gehoord : Leonard Cohen.
Dat eerste concert herinner ik me als heel mooi.

Ditmaal vond het concert plaats op het Sint-Pieterplein in Gent. Het was het tweede in een reeks van vier of vijf die hij op die plek gaf.
Ondanks aanschuiven op de ring rond Antwerpen en die rond Gent kwamen we toch ruim op tijd aan. Gelukkig koos ik er wel voor om meteen richting stadscentrum te rijden i.p.v. de suggestie van de organisatie te volgen en de auto te parkeren bij Flanders Expo. Nu kwamen we zonder aanschuiven aan bij parking Zuid, waar we meteen plaats vonden en vanwaar we makkelijk te voet naar het plein in kwestie konden.
Op weg daar naartoe zagen we meteen dat het niet eenvoudig zou worden om in de buurt nog iets te eten voordat het concert zou beginnen. Dus dan maar gewoon ter plekke een veel te dure lamsburger (of kipburger) verorberd en naar ons plaatsje gegaan.
Voor het begin van het concert nog wel een personaliteit gezien : Jan Peumans (met vermoedelijk zijn echtgenote).

Zowat om 20.00 uur stipt kwam de heer Cohen dan het podium haast opgelopen. Er schuilt nog verrassend veel vitaliteit in die bejaarde.
En vervolgens hield hij bijna 4 uur lang een publiek van verschillende duizenden toehoorders in de ban.

Zelf heb ik er ook wel van genoten, maar het kwam minder indrukwekkend op mij als 4 jaar geleden, wellicht ook omdat ik zijn nieuwe cd nog niet echt had beluisterd. Daarnaast was toch duidelijk dat zijn stem hem af en toe in de steek liet. De ingrediënten van zijn shows zijn intussen genoegzaam bekend, dus erg veel verrassends of spontaans viel er niet te beleven. Bovendien was het plein op zich niet bepaald mooi en vooral het eerste gedeelte had wat mij betreft toch wat te lijden onder het feit dat het concert (om begrijpelijke redenen) niet in een relatief kleine zaal plaatsvond. Later, toen het donker geworden was, viel dit veel minder op. En waarschijnlijk had het ook wat met onze zitplaatsen te maken, al hebben we niet gemist van wat zich op het podium afspeelde.

Cohen was niet alleen genereus t.o.v. zijn publiek, hij liet ook de muzikanten en (achtergrond)zangeressen ruim aan bod komen.
Enfin, het was een geslaagde avond en vooral M. heeft ervan genoten. Ik had, zeker voor de pauze, wat meer moeite om in de juiste stemming te geraken.