Om hier het jaar goed te beginnen een impressie van een tentoonstelling waar ik ruim 2 weken geleden naartoe ben geweest, samen met PC.
Zoals de naam aangeeft, was het centrale thema grote Belgische namen in de autosport, zowel piloten als renstallen. Gelukkig dat ik in het gezelschap was van een ware expert, met een ongelooflijke kennis terzake, want (naast de catalogus wellicht) is er nauwelijks of geen informatie over hetgeen daar getoond wordt.
En dat is toch wel bijzonder fraai, met meer dan eens unieke stukken, en dan heb ik het niet eens over de echte bolides, maar ook over de miniatuurmodellen die er te zien zijn.
De meeste racewagens hebben deelgenomen aan de 24 uur van Le Mans, maar er waren ook enkele toerismewagens, rallywagens en een handvol F1-auto's.
Het best vertegenwoordigde team was de befaamde 'Ecurie Francorchamps' van Jacques Swaters, die hoofdzakelijk met Ferrari's reed in hun kenmerkende gele kleur (wat de racekleur van België was in de na-oorlogse jaren (vb. Italie = rood, Frankrijk = blauw, Groot-Brittannie = groen enz.).
Bij haast elke auto vertelde PC wel een interessante of leuke anecdote.
Daarnaast had hij bij praktische elke auto van de permanente tentoonstelling ook nog een heel verhaal klaar, waardoor ons bezoek wat uitliep.
Na de tentoonstelling gingen we spoorslags naar het PC's 'nieuwe' appartement, dat ik nog niet bezocht had, ook al woont hij er intussen enkele maanden. Fraai en ruim en in een heel wat rustigere buurt dan waar hij voorheen woonde (aan het Anneessensplein). Je merkt dat hij het gemaakt heeft.
Het was de bedoeling dat we van bij hem te voet naar RD's appartement zouden gaan, maar die bleek plots in het centrum van Brussel te zitten, zodat we maar weer beroep moesten doen op de MIVB. Aangekomen in onze favoriete afspreekbuurt (het Fontainasplein en de errond liggende straatjes) begonnen we een zoektocht naar een café met nog wat zitplaats. Na ettelijke vruchteloze pogingen belandden we uiteindelijk in 'La Bécasse' vlak bij het beursgebouw.
Helaas zijn we daar uiteindelijk gevlucht. Nadat we daar een tiental minuten zaten, palmde namelijk een bijzonder luidruchtige en invasieve groep jonge mannen de gelagzaal boven in en maakte het praktisch onmogelijk om een normaal gesprek te hebben met de personen aan dezelfde tafel. In plaats van onze avond compleet door hen te laten vergallen, verkozen we dan maar om naar een ander café te gaan.
Aangezien er in L'Espérance een privéavond gaande was, trokken we maar naar een plek aan het Martelarenplein, waar het veel rustiger was. Helaas moest ik er daarna vrij snel vandoor, omdat ik de trein moest halen. Uiteindelijk bleek dat ik nog een uur langer had kunnen blijven, want door vertragingen met de 1ste trein miste ik m'n aansluiting met de 2de. Zo moest ik bijna een uur wachten, zowat in m'n eentje.
Maar het bezoek aan Autoworld en het weerzien van enkele vrienden maakten dat goed. Bovendien had ik de ochtend erna afspraak in Gent om enkele tweedehands luidsprekers te gaan afhalen, dus daarmee had ik ook een fijn vooruitzicht, al betekende dat wel dat ik vroeg zou moeten opstaan en dat ik maar enkele uren zou kunnen slapen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten