Na een periode van rust kom ik hier dan toch maar weer posten.
Het verdriet om Simoncelli's dood is wat minder acuut maar nog niet helemaal weggeëbt. Een paar maal zijn er toch bijna tranen aan te pas gekomen, maar een echte huilbui bleef uit.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten