Alors on dance

Geen gigue, maar andere dans(stijl)en, daar kreeg ik dit weekend mee te maken.
Al was het maar omdat ik M. en R. 4x op 3 dagen naar hun dansclub heb moeten vervoeren en hen er weer ophalen.
In het kader van een dansfestival of happening moesten namelijk de verschillende dansgroepen in die club een optreden verzorgen. Dat betekende toch tussen de 30 en 40 opvoeringen. Weken op voorhand leefden ze er al naartoe en in die periode was de stress soms redelijk merkbaar.

R. doet sinds september vorig jaar aan iets wat men 'streetdance' noemt. Helemaal niet mijn ding, maar hij vindt het leuk en kan er zijn ei en energie kwijt, dus waarom niet. Vraag me niet welke muziekstijl dat is : hiphop, breakdance, walsen ? Geen flauw idee.
M. verkoos een iets meer traditionele danstraditie en begon eveneens in september met het volgen van flamencolessen, dat onder de deskundige doch tevens kordate leiding van haar Russische lerares.

En dit weekend was het hun eerste optreden voor een (relatief groot) publiek : M. moest tweemaal haar beste beentje voorzetten, R. liefst viermaal. Zaterdagavond heb ik de volledige voorstelling uitgezeten en dat was niet steeds van harte, want de recente dans- en muziekstijlen en de erbij horende kledingcodes zijn echt niet aan mij besteed. Gelukkig was er wat afwisseling met flamenco, buikdansen of klassiekere dansen.

M. bracht het er goed vanaf. Ik was tegelijk blij, trots en ook wat ontroerd toen ik haar bezig zag. Geen idee of het foutloos was, maar ze had alvast een mooie présence en deed het samen met haar groep uitstekend.

En R. mocht ook trots zijn op zijn prestaties. Na het laatste optreden vond hij het zelfs jammer dat er niet nog meer waren.