Zo mooi

'Et incarnatus est' (en Hij is vleesgeworden) uit Mozarts mis in C klein (K427).

En omdat ik hier laatst twee versies van een snertnummer ten gehore bracht, kan een tweede uitvoering van dit stuk ook geen kwaad.
Mooi ook om te zien hoe ze erin opgaat, ook al is het 'maar' een repetitie.



En deze versie heb ik op cd. :)

Eigenlijk heb ik deze muziek leren kennen via een schitterende animatiefilm : 'Les triplettes de Belleville'. In een van de openingsscenes wordt het Kyrie uit deze mis gebruikt en het was oorspronkelijk dat fragment dat me ertoe aanzette om de mis in die uitvoering te kopen (nadat ik eerst moest uitzoeken welk fragment uit welk muziekstuk het was).
Jaren later kocht ik dan een boekje over Mozart waar ook een cd bij zat met enkele van de stukjes die de auteur het mooist vond. Het 'Et incarnatus est' trof me meteen bij de eerste beluistering. Pas vrij recent besefte en hoorde ik dat het eigenlijk ook gewoon op m'n cd met de volledige mis staat. Wat veel zegt over mijn manier van (klassieke) muziek beluisteren... Daar dient wel bij wijze van verontschuldiging bij gezegd te worden dat ik praktisch al m'n cd's met klassieke muziek naar m'n werk heb versluisd, want thuis wordt dat nauwelijks of niet gewaardeerd. En het werk is ook niet bepaald een ideale plaats om daarnaar te luisteren.