Over en uit ?

Daar lijkt het alvast op.
Een paar dagen geleden maakte General Motors bekend dat het Svenska Aeroplan Aktiebolaget, beter bekend als Saab zouden opdoeken. De gesprekken met de laatste potentiële overnemer waren op de klippen gelopen. Al lijkt er nog een sprankeltje hoop over te blijven, omdat Spyker een gewijzigd, ultiem bod zou hebben ingediend in een poging GM te vermurwen.

Een relatief kleine, eigenzinnige Europese autoconstructeur die verdwijnt, ik vind het toch heel jammer, en lang niet alleen omdat we er zelf een bezitten. Nu hebben we een extra reden om met onze huidige wagen nog enkele jaren te blijven rijden, want wie wil daar nu nog geld voor geven ?
Maar wat moet er dan in de plaats komen ? Toch geen dertien-in-een-dozijnwagen als, pakweg een VW zeker ? M. wil dan weer geen Japanner voor onze deur. Mogelijk biedt S. de oplossing, want hij wil al lang een Alfa Romeo, iets waar ikzelf ook niet weigerachtig tegenover sta. Of een Lancia, of een Fiat, of toch maar een Citroën, dat de laatste jaren weer innovatievere modellen uitbrengt ? We zien wel als het probleem zich stelt.


Ik ben geen Saab-historicus, maar voorzover ik weet situeerde de glorieperiode voor het merk zich rond de jaren '80, toen het zowel qua design hoge ogen gooide als vrij goede verkoopresultaten boekte. In '89 werd het dan gedeeltelijk overgenomen door GM (in 2000 helemaal) en van dan af ging het eigenlijk de hele tijd bergaf. GM heeft dan wel getracht het merk drijvende te houden, maar voor zover ik er over kan oordelen met verkeerde strategieën, waardoor de eigenheid en eigenzinnigheid ervan geleidelijk verloren gingen. Saabs werden meer en meer eenheidsworst en gingen lijden aan storende euvels, zoals een minder goede afwerking of minder degelijkheid bijvoorbeeld (mee doordat er componenten werden gebruikt van andere merken).

Hierbij nog twee foto's van modellen die mij steeds aan het dromen hebben gezet : de Saab 900 en en de eerste generatie Saab 9000 (wat mogelijk een te ambitieus project is geweest).