Bevreemdend

Zondagavond hebben we in de auto een gesprek gehoord met Mgr. Henri Teissier, sinds 2008 emeritus aartsbisschop van Algiers.
De man sprak met veel affectie liefde van Algerije, ook al heeft hij, en met hem de hele bevolking, en zeker ook de katholieken, erg geleden onder de burgeroorlog die er in de jaren '90 woedde.

Blijkbaar zijn de katholieken louter numeriek een verwaarloosbare geloofsgemeenschap in dat land. Bij wijze van voorbeeld : hij werkte of woonde (of beide) in een wijk van Algiers waar 15 katholieken leefden, midden tussen 150.000 moslims. Een toch wel verbazingwekkend cijfer, vind ik. Wat doet zoiets met uw identiteit(sbeleving) ? Heb ik alleen het gissen naar.

Voor de rest vond ik het heel aangenaam rijden, rustig, al luisterend naar iemand die iets te vertellen had, op de terugweg van een korte uitstap naar ons buitenverblijf vlakbij, waar ik samen met de kinderen wat onderhoudswerkjes heb opgeknapt, terwijl de mater familias discreet een bezorgd, maar toch een goedkeurend oogje in het zeil hield. Een gevoel van voldaanheid toch.