dit werk van de vermoorde Anna Politkovskaja heb ik laatst van m'n liefste gekregen en sinds 2 dagen ben ik erin aan het lezen.
Het komt m'n gemoedstoestand eigenlijk niet ten goede, zoals wel meer gebeurt met de non-fictie die ik lees.
Het cynisme en de absolute schaamteloosheid van het Poetin-regime druipen er vanaf, wat ook nog eens levendig geïllustreerd werd door de recente parlementsverkiezingen in Rusland. Je zou op den duur beginnen begrijpen waarom Ivan modaal redelijk onverschillig staat t.o.v. zijn politici en tegelijk maakt het je ervan bewust dat wij het hier op dat vlak eigenlijk nog niet zo heel slecht hebben getroffen ondanks de fatalistische kreten die je vaak hoort dat 'de politiek toch maar een pot nat is' en dat die politici 'allemaal zakkenvullers zijn'. Zo eenvoudig is het niet en het maakt mijn onbegrip voor dergelijke uitspraken alleen maar groter.
Wie weet lees ik binnenkort wel eens 'Zwarte weduwen' van Sabine Adler, een boek dat ik haar ooit cadeau heb gegeven en dat over het lot van een aantal Tsjetsjeense vrouwen gaat. Al zal dat mijn humeur niet bepaald ten goede komen, vrees ik.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten