Bedoeling was om met tweeën een city trip naar Brussel te doen.
De sfeer was wel bedrukt door het slechte nieuws dat we eerder die dag vernomen hadden, maar omdat we er allebei al enkele weken naar uitkeken en er verder toch niets gedaan kon worden, besloten we maar om toch te gaan. M. had intussen al wel begrepen dat we naar Brussel zouden gaan en had zelfs een vermoeden van waar we zouden overnachten. Dat vermoeden klopte ook : Hotel Espérance, een art decohotel in hartje Brussel (aan de Finisterraekerk in een zijstraatje van de Nieuwstraat).
Alvorens naar het hotel te gaan, hielden we halte in 'Cook & Book', een boekenwinkel waar je ook iets kunt nuttigen en waar blijkbaar veel volk over de vloer komt, althans op zaterdagmiddag. Het was er druk en onaangenaam lawaaierig. De winkel bestaat eigenlijk uit 3 of 4 afzonderlijke gedeelten, met elk enkele afdelingen. Het was voor ons beide de eerste maal dat we er kwamen en het doet aanvankelijk wat vreemd om rond te snuisteren terwijl er vlak naast je mensen zitten te eten of iets te drinken, al kan ik me best inbeelden dat men er snel aan went. Veel bobo's en BCBG's, wat niet zo verwonderlijk is gezien de buurt/gemeente waar de zaak gelegen is. Aangezien M. enkele boeken van Patrick Modiano wilde kopen, dacht ik dat ze het misschien wel op prijs zou stellen om hier eens binnen te gaan. Ze vond er dan ook haar gading en heeft weer iets om over te vertellen aan haar kennissen.
Daarna begon de door wegenwerken allerhande vrij lange trip naar het centrum van Brussel en ons hotel. Eens ingecheckt brachten we onze spullen naar de kamer, waarna het richting Vlaamsesteenweg ging. Ik had namelijk een paar weken eerder een kleine advertentie in de krant gezien dat het stockverkoop was bij de winkel van Maison Margiela aldaar. Zaterdag 25 april was de laatste dag en ik was eigenlijk toch wat benieuwd wat er daar te zien zou zijn, zonder dat ik ook de minste intentie had iets te kopen. Gewoon wat rondneuzen was m'n bedoeling. M. stond er aanvankelijk wat huiverachtig tegenover, maar uiteindelijk liet ze zich toch overhalen om mee binnen te komen, langs de voordeur waar moest worden aangebeld en de bewaker. Bovenop de lagere prijzen werd die dag (of dat laatste uur dat de winkel nog open was) een korting van 20% gegeven en uiteindelijk konden we dan toch niet aan de verleiding weerstaan om iets te kopen (1 stuk voor mij, waarvan ik dacht dat het een trui was, maar wat eigenlijk een soort van onderhemd/-trui bleek te zijn en 2 voor M.). 300 euro armer, maar wellicht waren we een veelvoud kwijt geraakt indien we de volle pot hadden moeten betalen. Het gaf toch een wat feestelijker tintje aan onze uitstap.
Vervolgens hielden we nog halt in de boekhandels Passa Porta en Tropismes alvorens onze vangst in het hotel achter te laten en ons wat op te frissen voor een bezoek aan het Malgassisch restaurant waar ik had gereserveerd, ook alweer in de Vlaamsesteenweg. Heel vriendelijke bediening en lekker eten, al was lang niet alles me bekend. In m'n voorgerecht zat iets wat op gefrituurd gras leek, maar uit opzoekingen achteraf bleek dat het wellicht vet was afkomstig van de bult van zeboes... Maar het liet zeker een positieve indruk op ons na en wie eens de platgetreden paden wil verlaten, zou dit restaurant toch eens moeten overwegen. Het is er wel krap. Zeker een 3,5 op 5 wat mij betreft, misschien wel 4.
Na een nachtje slapen in een ruime en nette kamer nuttigden we het ontbijt beneden in het café/taverne, dat niet echt ingericht is om een ontbijt te serveren, maar het smaakte wel. Daarna was het tijd voor de laatste activiteit van het weekend, die ik toch redelijk lang geheim had kunnen houden (tot de vorige avond) : een geleid bezoek aan de Chagall-tentoonstelling in het Museum voor Schone Kunsten met een gewaardeerde, inmiddels gepensioneerde ex-collega die instond voor de praktische organisatie ervan. De gids zorgde echt wel voor een meerwaarde bij het bezoek. Een beetje jammer dat er bijzonder veel andere bezoekers waren, waardoor we elkaar soms voor de voeten liepen en niet altijd de doeken op de gewenste manier konden bekijken, maar al bij al zeker de moeite waard. Mogelijk keer ik nog eens terug op een weekdag, als het er wellicht rustiger is.
Na afscheid genomen te hebben, keerden we tussen 13 en 14 uur weer tevreden naar huis, alwaar we met S. holderdebolder nog naar het atheneum moesten, waar het opendeurdag was en waar hij volgend jaar wellicht naartoe gaat.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten