Ondanks de ietwat triomfalistische toon van het vorige bericht moet ik toegeven dat de jaren stilletjesaan beginnen wegen, zowel fysiek als mentaal.
Naast het niet te negeren buikje en een op sommige plaatsen dunner wordende haardos merk ik dat het met autorijden ook minder vlot dan vroeger.
Niet dat m'n coördinatievermogen erop achteruit is gegaan, maar onder meer gewoon omdat ik al enkele jaren weinig plezier meer beleef in autorijden en er soms, als ik erbij stilsta soms bijna bang wordt van het vooruitzicht te moeten autorijden. Nu, met de Maserati is dat probleem weer deels verholpen (als hij start welteverstaan).
Wat nog niet verholpen is en wellicht nooit opgelost zal raken : ik merk dat ik steeds meer moeite krijg met het verwerken van informatie en het handelen ernaar. Op de snelweg is dat tot nu toe geen probleem gebleken : iedereen rijdt in dezelfde richting en je hebt enkel andere auto's om je heen die meestal gewoon doen wat jij doet, namelijk recht vooruit rijden.
Het wordt echter een heel ander verhaal op een tweevaksbaan in een bebouwde kom : auto's, motorfietsen, tegenliggers, fietsers en voetgangers, verkeersborden en andere informatie langs de kant van de weg enz., allemaal elementen waar je ook rekening mee moet houden en het valt me steeds moeilijker om daar tijdig correct op te reageren. Het lijkt wel of er ergens een storing zit op de verbinding tussen m'n zintuigen, m'n brein en de spieren.
Een oplossing is misschien nog wat trager gaan rijden ?
Dus binnenkort zal ik ook maar een hoed beginnen dragen achter het stuur, zodat ten minste achterliggers al weten welk vlees ze met mij in de kuip hebben. Of een Aixam/Ligier kopen misschien ?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten