Zij die er nog niet goed beseften dat landen of streken die aan hun lot worden overgelaten ons vroeg of laat de rekening presenteren, hoeven tegenwoordig zelfs niet de actualiteit op de voet te volgen om te weten dat de struisvogelpolitiek van het Westen ook voor ons negatieve gevolgen kan hebben.
Nu Somalische piratenbenden gedurfde kapingen uitvoeren die mee onze belangen bedreigen, mag dit deel van de wereld weer (even) op de belangstelling van de media rekenen.
Terwijl het ons eigenlijk geen bal kan schelen wat er daar gebeurt en hoe de bevolking lijdt. Vorig jaar was het land wel even in het nieuws toen Ethiopische troepen de fundamentalistische moslimrechtbanken verjoegen (what’s in a name, we zijn er sterk in een etiket op iets te plakken zodat we het kunnen plaatsen en catalogeren, maar zonder te weten of die wel degelijk de lading dekt en zonder ons verder te informeren), maar dat is alweer vergeten (ook al lijken deze benden weer terrein te winnen, meer zelfs, de overhand gehaald te hebben in grote delen van het 'land').
De val van Siad Barre en de daarmee gepaard gaande woelige overgangsperiode was vermoedelijk een verloren gegane kans om de Somalische bevolking een perspectief op een beter leven te bieden. Sindsdien lijkt de situatie helemaal uitzichtloos en hopeloos. Dat al zowat 15 jaar lang. Het is voor een buitenstaander als mezelf zo goed als onmogelijk om me voor te stellen in wat voor omstandigheden Somaliërs trachten te overleven, maar de vele onheilsberichten uit dat land verhullen mogelijk ook positieve aspecten, die vanzelfsprekend nooit het de krant of het journaal halen, en zorgen zo misschien ook voor een scheefgetrokken beeld.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten