Belofte maakt schuld

Hierbij dus, tadaaa, het aangekondigde, en door sommigen langverwachte bericht.
Velen zullen het me niet in dank afnemen (enig machisme en zelfs mysoginie zal dit bericht niet vreemd zijn), maar als een grote jongen neem ik die verantwoordelijkheid, en eventueel zelfs de aansprakelijkheid, dan wel op me. Anderen zullen ook teleurgesteld zijn, wegens de mogelijke platvloersheid of het weinig verheven gehalte ervan.

Waar gaat dit over ? Mijn visie op vrouwen, of liever een van mijn meest gebruikte onderverdelingen, als een soort van 'to be or not to be', namelijk de rondborstigen (cups C en D, meer moet dat niet zijn wat mij betreft) en de rest.

Wie tot de eerste categorie behoort, heeft bij mij meestal een voetje voor. Tja, het is verwerpelijk, zeker, mogelijk aanstotelijk, onbeschoft, kwetsend of belachelijk, maar ik vrees dat ik in dit opzicht niet meer zal veranderen.

Rondborstige vrouwen associeer ik doorgaans met een genereuze, hartelijke, vriendelijke, lieve, zachte persoon, om nog maar te zwijgen over de lustgevoelens die dan ook wel eens in me opkomen. Rondborstige vrouwen verdienen dan ook ten volle ons respect en onze

Wat dan met de vrouwen die op dat vlak door de natuur minder weelderig bedeeld zijn ? Wel, volgens mij kunnen dat haast niet anders dan 'hete' zijn. Dat om hun 'gebrek' te compenseren en alsnog meteen in de smaak te vallen bij de andere kunne (als ik eerlijk ben met mezelf en ook met u, lezer, zou ik de aanhalingstekens zelfs haast moeten weglaten).

Uiteraard ben ik me ervan bewust dat dit een karikaturale manier is om naar vrouwen te kijken, maar helaas, het is sterker dan mezelf en het speelt vaak een rol bij mensen die ik voor het eerst ontmoet. Het is pas nadien, eens er een gesprek is aangeknoopt of nadat ik de vrouw in kwestie meermaals heb ontmoet dat ik begin te beseffen dat er meer is dan een boezem alleen !

En siliconenborsten ? Die zijn zelfs de moeite van het vernoemen niet waard en de bezitsters daarvan verdienen niet minder dan te worden verbannen bij de bedriegers in Dantes Hel. Dat schaar ik immers bij de pure volksverlakkerij !

Tot mijn ergernis verscheen er vandaag overigens in de krant een stukje van Bernard Dewulf dat ook over borsten ging, alsof de duivel ermee gemoeid was. Zijn tekst zal uiteraard veel meer literaire kwaliteiten bezitten dan de mijne, maar hij heeft dan ook ganse dagen tijd om een tekst te schrijven en bij te schaven, ik niet.

Nah, het is eruit, verwens me maar en haal die banvloeken alvast boven. Hierbij wens ik enkel nog de jonge vrouw expliciet te bedanken die me dinsdagavond in de Colruyt een ruime inkijk gunde in haar grote en tegelijk nog enigszins bedekte en ook precies daarom zo fascinerende godsgeschenk. Hallelujah !